تقي رحماني:
نيازمند جامعه قانونمند هستيم
انسانها براي زيستن به اخلاق و معنويت محتاجند
تقي رحماني با بيان اينكه مساله معنويت در جامعهي ما مسالهاي لوكس و فرمايشي شده است، اظهارداشت: تعبيه احكام شريعت، معنويت نميآورد، بنابراين هنگامي كه شريعت و معنويت يكي شود هر دوي آنها به نوعي خراب ميشوند.
به گزارش خبرنگار سياسي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، اين فعال سياسي در نشستي با عنوان « نيازهاي معنوي نسل امروز» كه از سوي برخي از فعالان دانشجويي دانشكده حقوق دانشگاه تهران برگزار شده بود، با بيان اينكه معنويت در حد كوچك مفهوم قابل اندازهگيري نيست، گفت: جامعهي اخلاقي جامعهاي است كه در آن قراردادهاي موجود درآن جامعه رعايت شده و افراد پاسخگوي رفتارهايشان باشند و اخلاق به عنوان يك قرارداد رعايت شده باشد.
وي با ابراز اين عقيده كه مسالهي معنويت در بخشي از روشنفكران ديني به بحثي ملكوتي تبديل شده است، افزود: متاسفانه معنويت فرمايشي در جامعه به وجودآمده و براين اساس مشاهده ميشود كه برخي افرادي كه از معنويت سخن ميگويند تفاوتي با فرد معمولي نداشته و هيچ تقوايي در اين بين مشاهده نميشود و حتي به راحتي دست به هر كاري ميزنند وانگارمعنويت تبديل به برنامهاي آموزشي شده است. بنابراين بايد مشخص شود كه معنويت به چه معناست. به طور كلي آيا معنويت با دين و اخلاق در يك جا مي گنجد؟
تقي رحماني با تاكيد بر اينكه انسانها براي زيستن به حداقل روابط احتياج داشته كه اين حداقل روابط نيز به اخلاق و معنويت احتياج دارد، گفت: بايد توجه كرد كه فردي كه مذهبي است آيا به اصل مذهب ميپردازد و يا آنكه مذهب را تنها براي گرفتن تسهيلات ميخواهد؟
اين فعال سياسي با بيان اين عقيده كه در صورتي كه تنها حكومت ديني، غايت خود را معنويت قراردهد، آنگاه خود را دچار بحران بزرگي كرده است، گفت: چرا كه در واقع آنها ميخواهند معنويت را كه اندازه پذير نيست، اندازه پذير كنند و شريعت را دستوري كرده و هنگامي كه اين شريعت دستوري انجام شود انسان منافق ميشود. پس ميتوان گفت كه انسان بايد براساس اعتقادش روزه گرفته ونماز بخواند و وقتي اين اعمال دستوري شود آنگاه آدمي ضربه خواهد خورد.
وي با تاكيد بر اينكه شريعت بايد نمونه ظاهري داشته باشد، گفت: بسياري از احكام شريعت بايد بر مبناي فهم باشد و حتي در معنويت نبايد فرد جرات كند كه از چراغ قرمز نيز عبور كند و در اين هنگام است كه برخي از افراد تنها در ظاهر معنويت داشته و به هر كاري دست ميزنند.
تقي رحماني با تاكيد بر اينكه در شرايط فعلي جامعه مهمترين مساله موجود، الگوي مناسب است، افزود: شريعت در شكل عبادي خود انسان را متوسل به احكامي ميكند ولي از سوي ديگر نيز بايد توجه كرد كه عبادت مسالهاي نيست كه براي آن مقياسي در نظر گرفت و ميتوان گفت كه جامعهي اخلاقي تنها يك شعار انحرافي است؛ چرا كه بايد جامعه را درست كرد تا مردم خود اخلاق را رعايت كنند.
اين فعال سياسي تاكيد كرد: حكومت ديني آن است كه زندگي را طوري براي مردم درست كند كه در اين زندگي مردم به معنويت روي آورند نه اين كه تنها با انگشت گذاشتن بر روي شريعت همه چيز را كنار بگذارند.
وي خاتمي رااخلاقيترين انسان دانست كه با وي برخورد اخلاقي نكردند و عنوان كرد كه اين افراد در جامعه شناخته نميشوند يا خرابشان ميكنند.
اين فعال سياسي با بيان اينكه در ايران ريزش اخلاقي صورت گرفته است افزود: به دليل آنكه مذهب زيربناي اخلاق بوده است به دين ضربه زده و به نوعي اخلاق در ايران ريزش پيدا كرده است و از سوي ديگر در صورتي كه مردم مذهب را باور كنند آنگاه زندگيشان توام با مذهب نوعي نيايش محسوب ميشود و اگر مردم رو به نيايش نياورند خشن مي شوند.
تقي رحماني با تاكيد بر اينكه نبايد توقع تاثير سريع از نيايش را در زندگي داشت گفت: بدون نيايش، انسان خشن ميشود ونيايش جامعه را اخلاقي ميكند ولي در حال حاضر مسالهي ما بحث جامعهي نيايشي نيست بلكه ما به جامعهي قانونمندي نياز داريم كه چنين جامعهاي خودبه خود يك جامعه اخلاقي خواهد شد پس نبايد با شعار اخلاقيكردن و شريعتمداري به جامعه آمد، بلكه بايد كاري كرد كه مردم بدانند اگر جامعه شريعتمدار شود چه تاثيري بر زندگي آنها خواهد داشت.
بر گرفته از سايت ملي مذهبي ها